macOS'ta Mobil Proxy Yapılandırması

Vekiller Bölmesi ve Hangi Arayüze Ait Olduğu

macOS, proxy ayarlarını tek ve kolayca bulunabilir bir yerde tutar; bu da onu Windows’tan daha basit hissettirir. Çoğunlukla da öyledir — ancak ilk kurulum tamamlandıktan çok sonra bile kullanıcıların başını ağrıtan yapısal bir püf noktası vardır: bu ayarlar Mac’e değil, bir ağ hizmetine aittir.

Sistem Ayarları'nı açın, Ağ bölümüne gidin ve şu anda kullandığınız bağlantıyı seçin. Ayrıntılar'ı, ardından Proxy'ler'i tıklayın. Onay kutucukları içeren bir proxy türleri listesi göreceksiniz. İhtiyacınız olanı etkinleştirin, sunucu ve bağlantı noktasını girin, proxy'niz kimlik bilgileri gerektiriyorsa kimlik doğrulama kutucuğunu işaretleyin ve Tamam'ı, ardından Uygula'yı tıklayın.

Otomatik Proxy Yapılandırması Ayrı Bir Seçim Kutucuğudur

“Proxy’ler” bölmesinde, sunucu ve bağlantı noktası yerine bir PAC dosyası URL’si alan “Otomatik Proxy Yapılandırması” seçeneği de listelenir. PAC dosyası, macOS'un her istek için bir kez çağırdığı ve söz konusu ana bilgisayarın bir proxy üzerinden, farklı bir proxy üzerinden mi yoksa doğrudan mı yönlendirileceğine karar veren küçük bir JavaScript işlevi olan FindProxyForURL'dir; bu, baypas listesini elle güncellemeye gerek kalmadan dahili ana bilgisayarları bir mobil proxy üzerinden yönlendirmek için kullanışlıdır. Bu ayar, üstündeki manuel girdilerden bağımsız olarak yapılır; her ikisini de aynı anda etkinleştirmek teknik olarak mümkündür ancak kafa karıştırıcıdır: belirli bir istek için hangisinin öncelikli olacağı konusunda ikisi nadiren aynı fikirde olur ve çakışma durumunda macOS sizi uyarmaz.

From the command line, networksetup -setautoproxyurl "Wi-Fi" http://example.net/proxy.pac writes the URL and turns the option on in one step. There is no matching command to remove it again — networksetup can set an automatic proxy but not unset one — so clearing it means unchecking the box in the pane by hand, or pushing an empty proxy payload through a configuration profile on a managed Mac.

Aynı yapı, macOS’ta komut dosyası yazmayı kolaylaştırır. Her hizmetin adıyla çağrılması sayesinde, bir proxy’yi etkinleştirmek için iki komut, devre dışı bırakmak için de yine iki komut yeterlidir; bu da her geçiş yaptığınızda pencereyi tıklayarak gezinmekten çok daha kolaydır.

networksetup -listallnetworkservices

networksetup -setwebproxy "Wi-Fi" proxy.example.net 8000 on user123 s3cret
networksetup -setsecurewebproxy "Wi-Fi" proxy.example.net 8000 on user123 s3cret
networksetup -setsocksfirewallproxy "Wi-Fi" proxy.example.net 1080 on user123 s3cret

networksetup -getwebproxy "Wi-Fi"
networksetup -setwebproxystate "Wi-Fi" off

Devlet komutları, girdiğiniz verileri silmeden proxy'yi devre dışı bırakır; bu sayede, proxy üzerinden bağlantı ile doğrudan bağlantı arasında geçiş yapmak için dört değeri yeniden girmek yerine tek bir komut yeterlidir.

Safari, Chrome ve Sistem Ayarlarına Uyum Sağlayan Tarayıcılar

Safari’nin kendine ait bir proxy ayarı yoktur. Hiç yok — bulabileceğiniz bir iletişim kutusu yok ve yanlış ayarlayabileceğiniz bir şey de yok. Safari'nin yaptığı her istek, Proxyler bölmesinde belirtilen ayarlara uyar. Bu durum, istismar edilmeye değer kadar sıra dışıdır: Safari, sistem düzeyindeki yapılandırmanızın doğru olup olmadığını test etmek için en güvenilir yoldur; çünkü unuttuğunuz bir uygulama ayarı tarafından geçersiz kılınamaz.

Chrome da varsayılan olarak sistem ayarlarını takip eder ve proxy ayarları düğmesi, kendi ayarlarını sunmak yerine doğrudan macOS Ağ ayarlarını açar. Bu davranış, başlatma sırasında bir komut satırı bayrağıyla geçersiz kılınabilir; bu, sistemin geri kalanı doğrudan bağlantı kurarken tek bir tarayıcıyı proxy üzerinden çalıştırmak için zaman zaman yararlı olabilir.

/Applications/Google\ Chrome.app/Contents/MacOS/Google\ Chrome \
  --proxy-server="http://proxy.example.net:8000" \
  --user-data-dir="/tmp/chrome-proxied"

Firefox, her yerde olduğu gibi bu konuda da bir istisnadır: Kendi bağlantı ayarlarını saklar ve bunları sistem ayarlarına tercih eder. Eğer Safari proxy üzerinden çıkarken Firefox çıkmıyorsa, o zaman bakmanız gereken yer işte o iletişim kutusudur.

Aynı anda birden fazla profili farklı proxy sunucuları üzerinden çalıştırmak için tarayıcı ayarları artık yeterli gelmiyor — işte bu yüzden antidetect tarayıcılar var olma nedeni.

Terminal, Proxyler Bölmesini Okumuyor

İşte bu durum herkesin dikkatini çekiyor. curl, wget, git, npm, pip ve aslında macOS’taki hemen hemen tüm komut satırı araçları, “Proxies” panelini tamamen görmezden geliyor. Bu araçlar, tıpkı Linux’ta olduğu gibi ortam değişkenlerini okuyor ve macOS, bu ikisi arasında herhangi bir köprü sağlamıyor.

Bu bir hata değildir ve bu davranışın değiştirilmesini sağlayacak herhangi bir ayar da bulunmamaktadır. Bu pencere, Cocoa uygulamalarının kullandığı sistem ağ katmanını yapılandırır; komut satırı araçları ise bundan daha eski bir Unix geleneğini devralmıştır.

export http_proxy="http://user123:s3cret@proxy.example.net:8000"
export https_proxy="$http_proxy"
export no_proxy="localhost,127.0.0.1,::1"

# Verify without touching the shell environment
curl -x "$http_proxy" https://api.ipify.org ; echo
curl https://api.ipify.org ; echo

macOS’ta küçük harf kullanmak daha güvenli bir seçimdir. Bazı araçlar yalnızca küçük harfli adları okurken, birkaçı da yalnızca büyük harfli adları okur; her ikisini de ayarlamak yaygın bir uygulamadır — ancak, başlık enjeksiyon sorununu önlemek amacıyla, büyük harfli HTTPS_PROXY değerinin curl tarafından tasarım gereği göz ardı edildiğini unutmayın. Küçük harfli çifti dışa aktarmak, en geniş yazılım yelpazesini kapsar.

Herhangi bir sistemde olduğu gibi, bir kabuk profiline şifre eklemek, çalıştırdığınız her işlemin bu şifreyi okuyabileceği anlamına gelir. Mac’inizin sabit bir adresi varsa, bunun yerine servis sağlayıcınızdan bu adresi beyaz listeye almasını isteyin ve kimlik bilgilerini tamamen kaldırın.

macOS’un “Yapılandırılmış” Olduğunu Belirttiği Bir Proxy’yi Teşhis Etme

“Vekiller” bölmesinde bir kutucuğun işaretli olması, ilgilendiğiniz uygulamanın bunu kullandığına dair bir kanıt değildir. Kimlik bilgileri üzerinden değil, katman üzerinden geriye doğru inceleme yapın.

En hızlı tek test, Safari’yi açıp genel adresinizi gösteren bir sayfayı yüklemektir. Safari bağımsız olarak yapılandırılamadığından, gösterdiği değer sistem düzeyindeki proxy’nizle ilgili doğru bilgidir — ve eğer bir şey proxy üzerinden çalışırken diğeri çalışmıyorsa, sistemde bir sorun yoktur ve diğer uygulama farklı bir katmandan veri okumaktadır.

Ayrıca, uç noktayı şu komutla da doğrulayabilirsiniz: ücretsiz PXM2 proxy kontrol aracı, bu bilgi tespit edilen proxy türünü ve çıkış ülkesini bildirir.

macOS için bir Mobil Proxy edinin

Canlı PXM2 konumları — çıkış IP’sine ihtiyacınız olan ülkeyi seçin ve bu sayfadaki adımları izleyerek yapılandırın:

Sık Sorulan Sorular

İlgili Mobil Proxy Kılavuzları

Windows ve Linux, aynı sorunu farklı şekillerde ele alır — farklı işletim sistemli bilgisayarlar arasında çalışıyorsanız, her ikisini de incelemeye değer.

Kurulum kılavuzları

Temel mobil proxy kılavuzları